KAR YAĞINCA
Sonbahar biter kış gelir
Lâpa lâpa kar yağınca.
Her taraf tertemiz olur,
Dünya beyaz kefenini giyince.
KİMSESİZ ÇOCUKLAR
Gelin,
Gelin sevgiye hasret günahsız çocuklar.
Üstü başı gibi yürekleri yırtık çocuklar…
Anlarım halinizden…
Menekşe bahar,
Menekşe sevgi yumağı gibi.
Menekşe,
Çiçeklerin gülen yüzü,
Zarafetin gösterisi gibi.
MUSİKİ
Sabah ufkuyla,
Başlar ses, ışık ve renk gösterisi,
Her tarafta bayram, çalar hayat musikisi.
ÖĞRETMEN
Canım Kardeşim
Nesim Sayılır Beyefendi’ye
O'dur, sevgiden sır, sırdan efsun dokuyan,
Hayalden duygu, duygudan ateş tutuşturan,
ÖZLEDİM ANNEM
Geldi, gelecek,
Şu kapıdan girecek içeri,
Tıpkı rüyalarımdaki gibi.
Tutacak ellerimi,
PARKLAR
I
Fecre yakın
Aydınlık öncesi sihirli bir an
Yükseliyor minarelerden Ezan
Yankı buluyor köyden, kentten.
ALEMLERİN SULTANINA
Sarardı zaman, vardım altmışına
Ağardı saçlarım, kaldım hüznün tortusuna
Çok ağladım, döndüm aşkın Mecnun’una
Karardı dünyam, döndü Yusuf’un zindanına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!