Çok sevip sevilip aşka doyacak
Mutluluğu yalnız benle duyacak
Sevgimin üstüne sevgi koyacak
Aşkıma öyle bir yar düşlüyorum
Kuşlar yuva yapsın çınarlarında
İstesemde artık gidemem bir yere
Sende çok sevdiğim biri var İstanbul
Çaldı bu kalbimi attı bir kafese
Ne olur al ondan geri ver İstanbul
O ela gözleri ateşli bakıyor
Sevdiğimle çıktım bir günüm sürdü
Belki saat buldu üçbuçuk dördü
Nasıl sevdiğimi İstanbul gördü
Buda bize yeter yeter be gönül
Gezdik Gülhaneyi çıktık yokuşu
Bu bendeki aşk yarası
Nede zormuş ayrılması
Zaten bahtım en karası
Bilemedim neyin nesi
Sanki attı bir kafese
Dün akşam birini sana benzettim
O güzel gözleri beni kandırdı
Doya doya onu öyle seyrettim
O gülen yüzleri seni andırdı
Herşeyi düşündüm bazen ah çektim
Üzülme ey gönül birgün karşına
Karşılıksız seven birisi çıkar
Durdurur son verir bu gözyaşına
En sıcak sevgiyle birisi bakar
Gidenin düşme hiç boşa mardına
Bir hayat düşlerim gözlerden uzak
Hep gülsün bu kader kurmasın tuzak
Ağlamasın gözler bükülüp dudak
Mutluluk isterim yar ikimize
Mevlam kavuştursun hasret çekeni
Seninle bir ömür olmak isterdim
Yanında hep mutlu kalmak isterdim
Ne kadar uğraştım çaba gösterdim
Kaderin önüne geçemedimki
Seninle gittiğim falcılar şahit
Seninle yaşamak bir rüya gibi
Mutluluk görünür yüzler içinde
Sensiz hasret düşer bir kaya gibi
Gönlüm seni arar özler içinde
Senle yürüdüğüm sahil boyunda
Bilseydim bu kadar yanacağımı
Gönül bu ateşe giren olmazdım
Bilseydim çok aşık olacağımı
Onu seven gözle gören olmazdım
Ayrıldı o zalim gitti yok yere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!