Islandım kaç kere ben yağmurunda
Karşıya çok geçtim aşk vapurunda
Üstüm lekelendi kir çamurunda
İstanbul derdimi paylaş dünyada
Sırtımda bir hançer kelleş sevdada
En zor günlerimde çıktın karşıma
Bir yudum su verdin sevda çölümde
Ben nasıl ederdim yalnız başıma
Karbeyaz bir sayfa açtın gönlümde
Aşkın damlasını koydun gözüme
Seni ilk gördüğüm o an içimde
Bir aşk filizlendi gönül bağımda
Anlatamam sana nasıl biçimde
Söz yetersiz gelir bu dudağımda
Geç gelip göründün hayat bahtımda
Aynı gün aynı yer aynı saatte
Yine buluşalım yar İstanbulda
Aşkı yakalarız olur kısmette
Benle mutluluğa var İstanbulda
Karşılarım seni elimde güller
Bu ne hal İstanbul bembeyaz örtün
Karlar yağmış sana gece olunca
Güzellik içinde olmuşsun bütün
Sandallar dizilmiş sahil boyunca
Vapurlar kıyıya doğru yanaşır
Bütün gücümüzle vururduk taşa
Ölümle kol kola bazen baş başa
Canlı girer cansız attılar dışa
Bizi şu karalı dağa sorsunlar
Maden ocağında toza karıştık
Ömrümce severim demiştin canım
İyi, kötü günde yannında varım
Nasıl oldu niye bıraktın yarım
Ben mi anlamadım sen mi yalancı
Kim oldu bilemem gönlünü çelen
Senin aşk dediğin masalmış gönül
Bir varmış bir yokmuş oldu sevdiğin
Sana sevgisi bu kadarmış gönül
Belki başkasını buldu sevdiğin
Belkide yalancı bahara girdin
Değiştin yar, adın olsun vefasız
Adını öylece yazdım kenara
Sen kalbimi çalıp kaçan bir hırsız
Odamda resmini çizdim duvara
Sen git elle eğlen, gönlüce yaşa
Kutluyorum senin doğum gününü
Bilmeni isterim bütün kalbimle
Mutluluk götürsün kalan ömrünü
Gülmeni isterim bütün kalbimle
Olsaydın şimdi sen dizim üstünde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!