Düşleri ölü olan kadınların çocukları olmasın..
Düşünce anlasınlar neyi düşürdüklerini...!
huzur diye bişey yok,
ne çay kesiyor sancıyı,
ne devrik cümleler
nede kısa dalga bir şarkı.
boğulup gidiyorsun acı çekerek...
acıyı içine çekerek...
O kadar boş şehir yok..!
Ten,halarda buluşurduk tizsel öpüşmelerde...
sonra tezsiz kaldık, Tizsiz kaldık.
Şair yüklemi bağlarken nesnesine,
biz özne yaptık her zerresini kendimize...
Güneşli olmasa da
Günün eşlik ettiği bir anda.
Okulda;
çöplerden ve bahceden adim atmadik yer birakmadan,
ustu basi toz,sirti ter icinde.
şişe kapaklarını toplayan cocuklara darıldım.
Sonra; baska oynayacak bir sey bulamadinizmi.cok pissiniz.. Gözlerime baktı cocuk;
kardesimde oynayamasada bulunsun oda aramizda
onun için bu tozumuz öpretmenim onun için,
Topluyoruz diyince yutkundum kaldim kendimden utandim.
gecte olsa anladim
ben artik eskisi kadar derin bakamadim,
akamadim yureklerine.
Bozuk liralarim vardi / mazgallar arasina
dusurdugum,
senli okul bahcesinde sensiz oyun oynarken..
Özenilmemiş anların özendirilesi bakışmalarından biriydi yaşadığımız
Zaman geçmeden dindirmelisin gönlümüzdeki yangını
Lal kalıyor gözlerine daldığımızda pembe al dudakları (Yorumsuzluğa beş kala…
Ağzım dilim ıslak… Dudaklarım sana çatladı o an)
En büyük meziyetin, aşka davet eder gibi baktığın gözlerin
Mahhh kum edildim artık, Müebbetim bana baktığın o gözlere..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!