Bir küçük çocuk,
Ağlamaklı kocaman gözleri.
Hüznün bütün renkleri yüzünde,
Eski bir parka, üstünde.
Dikkatlice bakıyor etrafa,
Zamanı durdurmak istercesine.
Şiir yazıyorum yine,
Karnım ağrıyor durmadan içtiğim sigaradan.
Yanımda olsan,
Bir kere tutsam ellerinden,
Öpsem bir kere…
Arabalar geçiyor son sürat,
Denizde beyaz köpüklü dev dalgalar,
Bir arabanın farı,
Diğerinin vızıltısı.
Önümde yanmayan mavi sokak lambası,
Ve yanımda boş durak.
I
Yine de birşeyler eksik!
Kendime soruyorum,kendim eksik
İçime bakıyorum, kırmızı elmam eksik
Uykuya dalıyorum, rüyalar eksik
Hayatı yaşıyorum, yaşamda hayat eksik.
Her şey elindedir insanın
Hayatı gönlünce yaşamakta,
Kurtarmakta kendini rezillikten, çirkeflikten,
Yılana dokunmamakta.
Her şey elindedir insanın
Sevda için…
Hani bir yağmur yağsa diyorum.
Gece olsa, inceden çiselese,
Sadece sokak lambasının ışığında belli olsa damlalar,
Hissetmesem yağmuru ama sırılsıklam olsam,
Alabildiğine 'Mavi' istiyorum,
Alabildiğine 'Yeşil'.
Alabildiğine 'Seni' istiyorum,
Ama 'sen' değil.
Çıngıraklı kahkahalar yükseliyor,
Rezil muhabbetler…
Herkes sarhoş,
Bilmiyor insanlar kendilerini.
Zaten ne zaman bildiler ki,
Geçen zamanın değerini.
Geçiyorum hayatın içinden,
Hem de son sürat,
Pilotsuz metal bir uçak gibi,
Bi yükselerek, bi alçalarak.
Biliyorum bitecek bu yolculuk,
Ama hala düşünüyorum,
Sevmiyorum şiirde tekniği, teorikliği, bilimi,
İmgeselliği, kafiyeyi, ve benzeri…
Şiir yaşamdır,
Biliyorsan ve seviyorsan kendini
Ve
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!