Ali Deliorman Şiirleri - Şair Ali Deliorman

Su akar yolunu bulur da
İnsan , insanı yıllar geçse de bulamaz
Hiç yere üzülüyor insan
Hiç yerine konmayacak özneler için

Derde düştüm
Kendi kendime savrulan düştüm
Bol kahkahalı bir gülüştüm
Kimselerin duymadığı bir çığlık
Yürürken çalınan bir ıslık
Herşeyin farkında ama hiç bir şey bilmeyen korkaklık içindeyim

Derde düştüm
Kendi kendime savrulan düştüm
Bol kahkahalı bir gülüştüm
Kimselerin duymadığı bir çığlık
Yürürken çalınan bir ıslık
Herşeyin farkında ama hiç bir şey bilmeyen korkaklık içindeyim

Derde düştüm
Kendi kendime savrulan düştüm
Bol kahkahalı bir gülüştüm
Kimselerin duymadığı bir çığlık
Yürürken çalınan bir ıslık
Herşeyin farkında ama hiç bir şey bilmeyen korkaklık içindeyim

Birden fazla
İkiden az
Ah gülüm ne nasıl bir naz
Ne buselik ne de hicaz

Geliyorsun bir sevinç

İki kelime
bir araya gelirse
Bırak gelsin ses etme
Belki bir anlamı olur baharın
Belki cümle kurarlar en karanlık anlarda
Isıtır içimizi güneş misali

Dışarıda sessizlik
İçeride çığlık
Hiç kolay değil gece
Bedenen çalışmasan bile
Düşünceler üstüne gelir birden bire
Üşüşür başına en tazesi bile

Zor zaman
Adalet pazarda varsa imkan
En yakının olmuş paraya ziyan
Zor olan zaman değil zor olan insan
Bir ılık terazi yaşam
Dengesi insandır

Bir oynak ilkbahardi
Çiçekleri kandıran
Toprağa iki de bir yağmur tattiran
Sakinliği,siradanlikla carpistiran
Bir oyuncak gibi elden ele dolaşan
Bir oynak ilkbahar

Yanağını öpsem
Mutluyum
Dudağın hesapta bile yok
Bir gece bir gündüzsün
Ne zaman arkamı dönsem
Sırtımda kanla beslenen bir ok