Ali Basol Şiirleri - Şair Ali Basol

.... Alışmalısın Gönül....

Benim gönül yaralarım kanadıkça!

Okyanusu tuz edip yarama basması gibidir,
sevgilinin yad koynundaki terli geceleri!

Bir gün geleceğim o şehre,
Şakaklarımda hasret çizgileri,
Yüreğimde deli bir orman yangını
Ve avuçlarına susamış olarak..

Bir gün geleceğim o şehre,

Kaç gül yangını eskitti bilsen bu deli yürek....
Enkaza döndürdü beni bakışlarındaki deprem

Şimdi içimde delice bir hasret yası
Geceyi yakıyor yüreğimin vaveylası....
Başımı düşürdüm yere,
kuşandığım suskunluk müebbet!
İçimde deli bir umuda yolculuk
Konuşsam sesim kurşunlanacak

Yüreğim bir kadavra gibi,
Gözlerim kan çanağı,
Mısralarıma çığ düşüyor.
Avuçlarımda ağlıyor,
Yalın ayak duygularım...
Anla beni Sümeyra duy beni!

Bir eski zaman çeşmesinin,
Susuz kalmış iki oluğu gibi,
Çökmüş bir yüzde iki gözüz;
Seninle ben aynı kaderi ağlayan.

İki ağrılı gövdenin,

Hergece bir yıldız gibi düşersin avuçlarıma,
Sevda olur ağlatırsın,batarsın kanatırsın!
Aaaah Kardelen; Ne yangınlar küllendi içimde!
Hep kulağımdaki O deli fısıltıya kandım!
Sevemedim kimseleri! birgün geleceğine inandım.
Şimdi bi görsen! yolu tükenmişlerin haliyim!

Hava soğudu kuşlar dallarda dondu
Ben bir hasret yangınında yanıyorum
Tüketti beni gurbet aklımı yondu
Rüyalarım bile hasret! için için kanıyorum

Yaralarıma tuz almak için sesinden

Akşam usul usul kararırken ufukta
Çobanların dağlara yaslanma vakti
Toprak yayarken dingin sessizliğini
Al şu gözlerimi de papatyam bak kendine
Özlemim Dingin bir sıla akşamı çalıp kapını
Basmak seni bağrıma yakuttan bir şehir gibi

Sancılar içinde dul bir kadın
Eri uzaklarda gurbette ölmüş
Hiç bir bakışla kirlenmemiş
Dokunamamış hiç bir yoz el
Çağ bir GÜL'ün özlendiği çağ
Her kum tanesinde bin hece