Ali Bal Şiirleri - Şair Ali Bal

Hep dikenli tozlu yollarım benim,
Düşe kalka yürü yine giderim,
Nerelere çıkar bu yol bilemem,
Gece gündüz demem yürü giderim,

Hey yalan dünya ümit ver bana,

Her Şey Başka
Ali Bal
Her şey değişti,
Tadı tuzu yok,
Yağmurlar da gök kuşagı yok artık,
Her şey karışık, tadlara hasret kaldık,

İki oğul bir baba..
Bütün Dünya merhaba..
Ölmesin artık canlar..
Yaşasın tüm insanlar..
Hür olsun tüm vatanlar.
Ağlamasın ana babalar

İşte Geldim Gidiyorum
Ali Bal

İşte geldim gidiyorum, bu ellerden ben,
Yüreğimi bırakıbta veda etmeden,
İçimde hayallerim,

İSYAN
İsyanım kadere feleğe değil, beni kulum diye yaratana dır,
Bir lokma ekmek, hırkayı verip; ölüm ölüm diye korkutanadır,
Önüme enva-i meyveler koyup; yeme yeme diye hep vuranadır;
Madem yenmeyecek, bunca nimeti; madem yasakları neden yarattın:

isyankar

Verdin kaşıkla aldın kepçeyle,
Bir ömür geçermi dertle çileyle,
Hangi kulun tatmış hayatı söyle,
Kulları yaratmanın sebebi bu mu.

Kader Mahkûmları

Yüzler gülse de eller kalksa da,
İçler kan ağlar, tenler hissetmez,
Yenir yemekler, mideler görmez,
Mahpusta yatar kader mahkûmları.

Kaşları karalıdır,
Yüreği yaralıdır,
Yâri güzel olanın,
Dertleri sıralıdır.

Gülen gözler hoş görünür,

KOR,

Şu acılar içimde kor olmuş yanıyor,
İçimde bir burukluk, bağrım kanıyor,
Yüzüme bakıp acılardan gülmemi gören,
Beni mesut, mutlu; arsız sanıyor.

medet bekleme
Bu bahtı karadan medet bekleme,
Yılların hesabını veremedi ben,
Boşa geçti bir ömür; ne diyelim ki,
Yıllar, yıllar, geçen boş yıllar,
Kalemimin ucunda nameler,