ve çocuk sırtını dönüp etrafındaki insanlara ve uzaklara bakmaya koyuldu,
uzaklardan gözlerine sinen haylazlığa dörtnala koşan çocukluğuna belki
bir kadının kırıklarıyla oyuna koyulmuş mahzun ve muzip çocuklara öykünen
ve fakat yenikliğini bir türlü kabullenemeyen adamlar ve kadınlar sustu
utançtan mıydı yoksa korkudan mı anlamadı çocuğun esmer yanları..
bir şehir unutulmaya en müsait yerinden başladı yas tutmaya
bir sevda en mahcup yerinden başladı kanamaya..
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
