Dostum Şiiri - Mecit Aktürk

Yakışıyor kalemin hüzüne de, yasa da
Yürek yakan bir âhı, mürekkebin seli var..
Ne zaman kapı çalsam hep kadehler masada
Bir yudum alırdım daa... içmenin bedeli var...

Kimse ses etmese de korkup intizârından
Ölüleri kaldırdın naranla mezarından...
Yıkılıyor her taraf avazından zârından
Sebebini bilmeyen, sanır damda deli var

Felek boşluk bulsa da her atakta gardında
Bir çaresi var elbet onmaz denen derdin de...
Belli ki efkâr kokan bu dumanın ardında
O kalemi kavrayan bir ustanın eli var...

Daha doğarken belli kuldan istenen fiyat
Ödemem diyen için, ilk taksit dile feryat
Her an sürprize gebe, ölüme sınır hayat
Hem bazen serinleten, hem inleten hâli var

"Hayır gelmez" diyerek fazla naz eden yârdan
Gel vazgeç bu sevdâdan yaşadığı diyardan...
Umduğun bir umutsa bu garip ihtiyardan
Ne yazık ki şansın yok; yalanın vebâli var...

Yanağından süzülen alevli kordan izden
Anladım...durum vahim; bir talebin var bizden...
Yeter ki sen murâd et kurtulmayı dehlizden
Çıkışı gösterecek Allah dostu, velî var! .

Yüreğe yük elemin artsa da bazen demi
Bir rüzgâr ile batmaz gönül denen o gemi.
Fırtınada saklıdır hayat-memat gizemi
O sırrı söylerdim de, etrafta ahâli var.