AL FESLİ GIZ
Bir vakıtlar Çaygışla'da güccük bi gız varımış. Anası sayayı herkes gibi atıp da başındaki al fes boşa çıkınca festeki altınları dulukbastılara varasıya gadar sökmüş.
Gücük gızın başındaki yazmayı atıp, gür saçlarını yelde savurtturması ananın pek cinine gediyomuş. Aynı zamanda nazar deer deyi de gorkuyomuş.
Ana, güççük gızı teknede yeşil sabınınan bi gözel çimdirdikten sona geydirmiş. Al fesi de başına geçirmiş. Zoba küreeninin üsdüne köz goyup, üzerlik tütütmüş. Gücük gızı dumanın üstünden bi o yana bi bu yana zıplatmış.
Yaşı yere gelmiyesiceyi al fes daha bi gözel yapmış. Aynıya bakınca kendi bile gözelliğine hayran galmış. Yatağa bile fesiynen girer olmuş. Köyün çocukları da, ana-babası da onun Ümmügülsüm olan adını artık 'Alfesli' diye çığırır olmuş.
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Gülem mi ağlayam mı bilemedim sayın hocam. En iyisi ışınlayayım..
=))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta