Gün garip bir çocuk gibi eğdi başını.
Güneşin gölgesi düştü sonsuzluğun üstüne.
Uyanınca yüreğimdeki hatıraların,
Bir yıldız gülümsedi uzaklardan gecenin
matemine.
Ve düşünce gözlerin aklımın penceresine,
Aşkım dedim ve son hecede öpüştü dudaklarım,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta