Alfabemi hep yarınlara erteledim, gittiğin günden beri.
Seni ben böyledemi görecektim,
Bu denli yorgun, bu denli çaresiz.
Gözlerinde yaşamayı bulduğum, konuşabildiğim ama hiç yazamadığım,
Sendemi bir gün gidecektin.
Oysaki tüm diller sende güzeldi, duyduklarım hep sendendi,
Yürümeyi senle, sana seni söyleyebilmeyi, ilk seni söylemeyi ben senden öğrendim.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta