Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
şu sıralar yaşamın her kıyısında zaman gölgelerden geçerek tükeniyor...eksiliyoruz...her şey aleyhimizde...
Saygılar...
Zaman yolculuğu., zaman içi diğer yolculukların aksine inadına karanlık ve hiç varılmak istenmeyen son durağa doğru olunca...
Kaleminize sağlık sayın Alican Ay...
Kutlarım çok güzel tesbit.
Gönlüne sağlık.
Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta