Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şu sıralar yaşamın her kıyısında zaman gölgelerden geçerek tükeniyor...eksiliyoruz...her şey aleyhimizde...
Saygılar...
Zaman yolculuğu., zaman içi diğer yolculukların aksine inadına karanlık ve hiç varılmak istenmeyen son durağa doğru olunca...
Kaleminize sağlık sayın Alican Ay...
Kutlarım çok güzel tesbit.
Gönlüne sağlık.
Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta