İskenderiye Nil deltasında, bir şehir.
Gündüzleri sıcakta, olursun esir.
Temmuz sıcağında, hele hiç gezilmez.
Akşam dan, sabaha kadar gezsen bitmez.
Caddeler cıvıl, cıvıl, insandan geçilmez.
Ramlı’da sahilde git, gidebildiğin kadar.
Mustafa kâmil parkı, anıtı, hoş geldin der.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Üstad, öyle güzel anlatmışsınız ki,
Bir nimet gibi canım çekti:)
Kaleminize sağlık selam ve saygılar...Özcan Akkuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta