Alevi Gençliği Nereye
Süslü bir dünyanın kulu olmuşsun,
Gerçekten kopuksun, sanalda varsın.
Kendi değerinden uzak kalmışsın,
Sığ sular içinde neyi ararsın?
Moda dedikleri bir dar gömlektir,
Seni senden alan büyük emektir.
Özünü unutmak, yere çökmektir,
Sahte alkışlarla kime yararsın?
Ekrana hapsolmuş o boş gözlerin,
Anlamı kalmamış artık sözlerin.
Silinmiş gidiyor kadim izlerin,
Yarınsız bir güne nasıl vararsın?
Popüler olanın peşinden koşma,
Kendi sınırını bilmeden aşma.
Kökünden ayrılıp yabanda şaşma,
Hangi fırtınada dalı kırarsın?
İnsanlık davası sana ağır mı?
Kulakların hakikate sağır mı?
Yüreğin bu kadar boş ve mağrur mu?
Kendi boşluğunda kimi yorarsın?
Hünkârım nefesi akıl ve bilim,
Seninle konuşmaz tutulur dilim.
Karakter dediğin değil bir film,
Rolünü yapınca kime sorarsın?
Serçeşme başında duranlar bilir,
Emeksiz yaşayan yolda devrilir.
Zamanın çarkları tersine döner,
Sonunda kendini nerde bulursun?
Kalemsiz Şair’im, uyan ey gençlik,
Bu mudur hürriyet, bu mu ergenlik?
Ortak değerlerde olur yetkinlik,
Yoksa sen kendini boşa yorarsın.
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 05:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!