Alev nefesli bir ev, kanlı postal içi boş
Dalgalanan ay yıldız bir tabuta dökülmüş
Yüzler geceden kara pencereler nemli loş
Barışın çiçekleri köklerinden sökülmüş
Büyüyor büyüdükçe hıçkıran seslerde kin
Yazmanın altındaki savruk saçlarda acı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta