Kasım poyrazları esiyordu gökdelenler semtinde, kemiklerimizin içinden geçercesine.
Hani o saçların darmadağın olup kelebekler gibi uçuşurken,
kimseler bilmez ya,
yüreklerimizdi
asıl yangın yeri…
‘’Bir yolun varsa gidilecek sona bırakma’’ demişti Can Baba yıllar önce ve eklemişti ;
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta