bir alev bulutunun gölgesinde
ilk kez merhaba demişim dünyaya
merhaba dünya, merhaba...
benek benek gölgeleri sinmiş kundağıma
salıncağımı bile
onun sünen alevi sallamış
onunla uyumuş, onunla uyanmışım! .
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta