Ben alev almayı bilmezken sende yandım sevgili.
Bir gece ayaz vakti yanan mumun kendini eritmesi gibi,
Titrek bir ışıktı ruhum...
Bedenim zar zor taşırdı onu,
Ben yol alırdım, aheste aheste...
Gözyaşı yerine bir damla kan bulanırdı mendilime,
Ruhum kanardı, bir ayaz vakti.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta