İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
İstemiyorsan şayet, gölgen bile düşmesin yanıma,
Bırak, vadesi dolsun bu kimsesiz ömrün.
Azrail bir dost gibi kapımı çaldığında,
Sanma ki titrerim, sanma ki korkarım;
Sensiz alınan her nefes ziyanken bana,
Ben o son nefese, dünden razıyım.
Senin olmadığın her yer, dipsiz bir kuyu,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta