Dimağımda bir uçuk gibi peydahlandı sevgin
Elem sardı şark yanımı
Sadakta yay misali çizgin, rengin
Sıyrılır etimden kôr alevlerin hepsi
Savrulur zülfün sükut iken gökte
Yandı gönül gözüm kôr iken közde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta