Uzun uzadıya anlatabilirdim belki
ancak,
esen bu yeniyetme poyraz
çalıverdi sözcüklerimi.
Kime ne götürür bilmem
ancak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzeldi..., öyle ya ... kime ne ?
Kaleminize sağlık sayın Murat Özbalkan...
çok güzeldi yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta