1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Tam pes etmişken bir bakımışız ki,
hiç kimsenin gitmediği bir yol açılmış önümüzde,
sadece usulca yürümekten başka bir şey yapmaya gerek yok.
Yürüyeceğiz o yolda fiziksel ve ruhsal enerji tükenene kadar.
O yol hangi yoldur biliyormusun, ne bilmiyormusun!
Nerden bilebilir ki insan, sürekli gittiği ve aşina olduğu yolu.
İşte o yoldayız.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




yaşarsın hep içinde.kendinde..tebrik ve sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta