Hangi kapıya omuz vursak, ardında koca bir sessizlik duvarı,
Hangi sokağa sapsak, karşımızda o bildik veda rüzgarı!
Bakma öyle pencerelerin karanlığa gömüldüğüne,
Bu şehir çoktan unuttu dürüst bir yüreğin sesini.
Biz ki göğsümüzü siper etmişiz en keskin ayazlara,
Biz ki yaramızı gururumuzla sarıp, tek başımıza yürümüşüz.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta