Hangi kapıya omuz vursak, ardında koca bir sessizlik duvarı,
Hangi sokağa sapsak, karşımızda o bildik veda rüzgarı!
Bakma öyle pencerelerin karanlığa gömüldüğüne,
Bu şehir çoktan unuttu dürüst bir yüreğin sesini.
Biz ki göğsümüzü siper etmişiz en keskin ayazlara,
Biz ki yaramızı gururumuzla sarıp, tek başımıza yürümüşüz.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta