Yine sabah erkenden uyandım, uyku tutmayan bir geceden…
Kahvaltısız sabahların en unutulmazıydı sanki.
Hayal gibiydi yaşanan, zaman, an...
Pencerenin ardından havadaki karanlığı izledim ışıyan.
Ya da izlediğim gündeki geceydi, hayreti şaşırtan.
Gün ve geceyi düşünürken, gözlerim gökyüzüne vardı
Öğlenin 12:30’unda, gökteki yıldızlara daldı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta