Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
harika dizeler tesekkurler.
ah bu yol, insan düşmeye görsün,bizliğimizden birşey yitimeden herkesin limana varması umuduyla...saygılar, tebrikler...
Daha düşmeden bu derdin içine
Hani senin ile gülenler nerde
Kötü günler elbet kalır geride
Dost düşmanı bileceksin, aldırma
Gülerken herkes dost gerçekten ama üzgünsen, birine ihtiyacın varsa biranda yok oluyor o dost sandıkların.Dostluk kavramının çok güzel anlatıldığı bir şiir. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta