Bir emanet taşıyoruz...Düşe kalka yaşıyoruz...Ömür dediğin bir akşam üzeri, aha geldik, gidiyoruz...Hayat ; uçan su buharı...Hani nerde, kim buralı...Bu hayatın tek kuralı dil davalı, gönül yalı...Dünya dedikleri kimine samanlık, kimine yağdanlık, kimine bataklık...Cahillik, bağnazlık, insan dediğin karanlık...Ayakta kalmak istiyorsan tek yol var, bildiğin yoldan ayrılma...Seni hiç yerine koyanlara aldırma... Namert fırtına olsa çınardan yaprak alır...Fırtına diner, dalların tekrar yeşerir, sen yeterki yıkılma...
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta