Bir emanet taşıyoruz...Düşe kalka yaşıyoruz...Ömür dediğin bir akşam üzeri, aha geldik, gidiyoruz...Hayat ; uçan su buharı...Hani nerde, kim buralı...Bu hayatın tek kuralı dil davalı, gönül yalı...Dünya dedikleri kimine samanlık, kimine yağdanlık, kimine bataklık...Cahillik, bağnazlık, insan dediğin karanlık...Ayakta kalmak istiyorsan tek yol var, bildiğin yoldan ayrılma...Seni hiç yerine koyanlara aldırma... Namert fırtına olsa çınardan yaprak alır...Fırtına diner, dalların tekrar yeşerir, sen yeterki yıkılma...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta