Aldım elime kalemimi yazıyorum.
Gözlerimden akan kandır, ben yine ağlıyorum.
Kalemim titriyor, yazdıklarımı saklıyorum.
Şimdi ben hayatın kimsesiz caddesinden yola çıkıyorum.
Bu çile dolu yolumun sokağında ölümü arıyorum..
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta