Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O kalp bahçe gibi, elbet bitecek
Onunla birlikte, hayat yetecek
Güzel şeyler ekte, zaman itecek
Dilden dile aşkı, söylenir vahı
kaleminiz daim olsun...sevgiler.saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta