Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
KUTLUYORUM KALEMİNİZİ.
SUSMASIN
Hüzün,acı,keder yüreğinizden dizelere akmış....umutsa ufukta görünmüyor şiirde....kederlerdir insanı olgunlaştıran....öğretiyor zaman gidenlerin arkasından yas tutmanın boş olduğunu....yüreğinizdeki keder bulutlarının dağılması dileğimle.....sevgi,saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta