Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
"Benim şiirden beklentilerim bunlar,böyle olması gerekir" der gibiydi bu anlatmak istediğiyle düşündüren şiir..Yine okuyucusuna hissettirip düşündürttükleriyle oldukca etkileyici bir şiirdi..Kaleminize yüreğinize sağlık Talat Abi..Canı gönülden kutluyor,selam,sevgi ve saygılarımı iletiyorum..
Annem bana hep der ki;
Kızım; sen sen ol hiç bir kimseye güvenme, kendin gibi bilme…
Sen var git, yağmurlarla dans et, denizlerle konuş, derdini bir tek onlara anlat… Ama insana, ben insanım diyen iblislerle asla konuşma!
Benim felaketim, kaderim oldu bu cümlesi…
Ve işte ardından bu şair bozması doğdu…
Boş verelim biz yine,
Hiç bir şey söylemeyelim.
Yine, bir şiir bırakmaya devam edelim yüreklere…
“Aldı Götürdü Beni Şiir”… Ve gerçekten gülümsetti…
Ne güzeldi şiiri… Ne güzeldi şairi…
Saygımla…
hayatımız şiir olsa keşke,
usta işi dizeleri yazan dost kalemi kutluyorum.
Hayatın kendisi şiir,sizin hayatınızdaki hali de bu demek ki, hep gülün inş.yüreğinize sağlık..selam, sevgi ve saygıyla..
özgür olan aşiirdir hocam ne yapsalar duyarlı duygulu yürek seisnie zincir vururlmaz belkişair nazım gibi zindanlara atılır namık kemal gini sğrgüne göderilir amma şiire zincir vuramazlar ö he p özgür kalacaktır güldürsede hüzünlendrsede ağlarsada özgürce yapar yapacağını kutlarım
Şiir bu ...Alır götürür insanı.
Bazen sevda olur dökülür, bazen de güldürür.Kısacık söyler, söylediklerini kulak verirsek, anlarız ki ktaplar dolusu söylenmiş.
Bazen mantık olur konuşur, bazen de bir bilmece, çöz çözebilirsen. Şiiri şair yazar, sonrası artık o şiir, okuyanın olur.Yani şiir ihtiyacı olana gider diyelim.
Güzeldi okumak. Yüzünüz hep gülsün diyerek,yol açıklığı diliyorum. Saygı ve selam ile.
Melodi havası var , akıcı ve hoş şiirin
aldı götürdü bizi şiir...
'Hayatın kendisidir', şiir..
Bazen güldürür, bazen hüzünlerden hüzün beğendirir..
Ama 'alır, götürür...' Her nereye, neye, kime yazıldı ise..
Tebrikler Abi..
ŞİİR YAŞAMAKTIR... Güzeli, iyiyi, gülmeyi, ağlamayı, mutluluğu, acıyı, umudu dize dize yaşayıp, imge imge yoğunlaşmaktır şiir. Yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 19 tane yorum bulunmakta