Anlatsam dinlemez sözden sevdayı.
Gün gün ömrümden payı götürdü.
Ben yâr sandıkça kesti vefayı.
Kaderim zalime yolu götürdü.
Canım dedim, can evimden vurmuş.
Bir parça ekmeği bölüştüğüm yar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta