Pencerenin dışında bir hayatın olduğuna inanıyorum. Ama bu karanlık odada,vazgeçemediğim,hatta öyle değil,tam olarak sinsice kendine çeken anlamlı bir uyumluluk var kendimle. Bir de şu var ki,insanların ve doğanın arasına karışınca bir cesetin beni izlediğini görüyorum.! Bu dışarı çıkarken içeride bıraktığıma çok benziyor. Çünkü ancak böyle inandırıyorum kendimi bir hayatın varlığına.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta