Dünya yaşamı oyun ve zevkmiş
Meğer hüner derinlere inebilmekmiş
Yakarmış insanı kül edermiş
Coşturan gönülleri
Baki olan sevgiyi
Bir de o gerçek kaderi
Bilebilmekmiş...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şengül Coşaner hanımefendi,isminiz ve soy ibminiz gibi şiirlerinizde şen ve gelecekte,yani okundukça coşan/çoşturan olacaktır.İnşallah yanılmam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta