Ürkek, narin bir ayak sesiyle gelir kış
Baharlar beyaz kefen örtünür saçlarına
Meğer insan her ayrılığa ne kolay alışırmış
Yalandır uzaktan bakmak gemiden rıhtımına
Dokunmadan ateşe, yanmadan kızıllığında, vurmadan taşa
İnsan en büyük acıyı kendinde sanarmış
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta