Ürkek, narin bir ayak sesiyle gelir kış
Baharlar beyaz kefen örtünür saçlarına
Meğer insan her ayrılığa ne kolay alışırmış
Yalandır uzaktan bakmak gemiden rıhtımına
Dokunmadan ateşe, yanmadan kızıllığında, vurmadan taşa
İnsan en büyük acıyı kendinde sanarmış
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta