Ne aldanırsın bu dünyanın geçici güzelliğine
Neden kanarsın gönül varken insanın sahte suretine
Ruhun varken ne gerek var bedenin zevklerine
Toz pembe yalanlar anlatırsın benliğine
Anlamazmısın elbet gideceksin geldiğin yere
Hepmi uyup gideceksin nefsinin peşine
Kendine gel artık kendine
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta