Derdi dünya ile taştı döküldü
Ağladı, sızladı aldandı gönül!
Kendi yüreğinden, kendi söküldü
Ağladı, sızladı aldandı gönül!
Mevlam lutfeyledi insanı paktan
Bir kez ayırmadı karayı aktan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta