Köylü çocuğuyum adım Mustafa,
Yalanla dolanla hiç işim olmaz.
Arada sırada yatsam da safa
Arsızla, küstahla, hiç işim olmaz!
Usulen selam kelam etsem de ben,
Arada bir hal hatır sorsam da ben,
Her şerefsize had bildirmişim ben,
Alçakla, yavşakla hiç işim olmaz!
Bazen sağır kör olurum, doğrudur,
Yolum şaşmaz, ozanların yoludur,
Yüreğim dağlanmış, içim doludur,
Hainle, soysuzla hiç işim olmaz!
Küçük insanlar küçük hesap yapar,
Tek basamaklı sayılara kadar,
Çıkamaz yukarı aklını katar,
Yılanla, çıyanla hiç işim olmaz!
Küçük hesap yapanlardan değilim,
Tutarsız eyyamcılardan değilim,
Dünyayı verseler uzanmaz elim,
Kurnazla, cambazla hiç işim olmaz!
Her ne kadar “İşim olmaz” desem de;
Yanlış anlaşılmasın bu sözüm de,
Hiç susmadım zalimlerin önünde,
Ahmakla, aymazla hiç işim olmaz!
Bulamoğluyum söylemem boş laflar,
Kirletir insanı çamurlu yollar,
Eğilmeden temizlenmez ayaklar,
Çamurla, çukurla hiç işim olmaz!
Pendik/16.02.2026
Kayıt Tarihi : 16.2.2026 21:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!