Dans eden yapraklar gibiydi yüreğini açtığında
Ağlardı anlamını bilmeden gülerdi etrafına kayıtsız
Utanması yoktu arsızdı da biraz
Üzgün olduğunda bile en komik maskesini takar çıkardı sokağa
Ama aynaya bakmaktan korkardı yalnızken
Kalabalık arardı
Yalnız hissederdi kendini
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta