Kirli düşünceleriniz tıpkı bir pislik gibi üzerinize yapışmış,
Ne kadar çitilerseniz çitileyin atamazsınız,
Gerçi o zaman da hep yaptığınızı yaparsınız,
Derinizi değiştirip hiçbir şey olmamış gibi acınası hayatlarınıza geri dönersiniz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta