Alanla Veren Bir İken

Ölmüş gönül dirilir, can cana kavuşur
Bu sırra eren âşık, varlığından geçer durur

Can dediğin bir nefes, gelip geçen bir yeldir
Ten dediğin bir konak, göçen için eğlendir

Sen girdiğin gönüller, her dem taze can olur
Kuru dalda gül biter, taşta dahi han olur

Bu âlemden geçince, öte âlem görünür
Gözü açık olana, sır ayan görünür

Ölüm ile dirlik var, bu söz erenlerindir
Can gözü açılmayınca, bu kapı nice girilir

Gönül bir şehir idi, tahtında sen oturdun
Harap iken mamur oldu, aşkınla nur getirdin

Aşka muvafık isen, korkma yolda kalmazsın
Alanla veren bir iken, kapudan çevrilmezsin