Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dogru soze ne denir.? Hayat zaten basli basina bir karmasa degilmi? iyi ve mutlu gunler dileklerimle kardesim..
...
Dünya üstünde hayat, beyhude bir yarışmış,
...
Kesinlikle katılıyorum bu gözlemine Sevgili Hakan..
ve aslında biz bu boş yarışta olduğumuzu yıllarımızı yitidikten sonra anlıyormuşuz...
tebriklerim yüreğine ve kalemine
dostlukla :)
Hür...
:)
Hayat...ve elbet insan..daha doğal ne olabilir ki..
:) sevgilermle Hakkı'nın Hakan'ı
ne kadar dogru.
Oldukça düşündürücü bir şiir olmuş; bilgine ve yüreğine sağlık; saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta