Sabahın alacakaranlığı;
Sessiz,sakin,esrarengiz...
Etrafta büyülü bir hava
Ruhumu etkiliyor.
İçimde bir sızı...
Müezzinin sesi,derinlerden geliyor.
''İnsanlar,uyanın! ''diyor.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Ben küçücük,ben zavallı,ben çaresiz.
Hangimiz küçücük değiliz ki...
hangimizin yüreği kocaman değil ki,
sevda mı bizi en küçük yapan, hangimiz alaca karanlıkta yokuz?
Hadi boş ver şükredelim...
Mustafa Yılmaz
İzmir
Yaşamak için sabah ezanını dinlemek gerek.Maalesef çoğumuz gece yarılarına kadar uyanık,tabiatın uyandığı güneşin enerjisini saçmaya başladığı o etkileyici zaman diliminde uykudayız.
Kalkınmış ülkeler de sabah ezanı yoktur ama oraların insanları tam o vakitte kalkıp çalışmaya başlarlar.
Geriliğimizin nedenlerinden birisi de uykuculuğumuz ve uykumuzun yanlışlığı galiba...
Şiiriniz çok güzel.Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta