Alaca’mı öğdüler, Alaca’mı sevdiler
Bağa bahçe dediler, sevdasını derdiler
Uzaklarda gördüler, el aleme güldüler
Hakka aşık verdiler, hayallere girdiler
Dalından kopan yaprak, akibeti sorulmaz
Rüzgar nereye esse, oda onunla gider
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



