Bir akşamdı karşılaşmamız alaca karanlıkta,
Yıldızlar belli belirsiz ışıldıyordu.
Sokak kedileri koşturuyorlardı ,
Sen karanlığa karışıp gidiyordun.
Ay kırgın parlıyordu bu gece ikimize,
Bir başka küslüğü vardı belkide,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta