Bölünmüş bir alaca karanlık
yarısında sen!
Bir uzak renk gibi
belli belirsiz!
Saklıyor kimbilir?
Nerelerinde,
karasında duruyor
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
..bölünmüş bir alaca karanlık yarısında ben yarısında sen..beklenen ışık yansa aniden,alada kalmaz karada sen ve ben de kalmaz.Biz oluruz,biz!hoş dizelerdi, tebrikler, Sayın Göksel saygılarımla.
Biz olmak,olabilmek en zoru da biz kalabilmektir.Başardığı zaman sonsuza kadar biz olarak kalır yürek..Kutluyorum .
Saygımla
arada kalan alaca karanlık gitse, evet biz oluruz biz.
Şiir yazmak kolay iş değildir. Duygu ister, yürek ister, ışık ister.Bu dostumuzun yüreğindeki ışık önce yüzüne oradan da kalemine yansıyor ve bu yüzden güzel şeyler koyuyor ortaya diye düşünüyorum. Yüreğindeki ve yüzündeki ışık hiç sönmesin.Eline, yüreğine sağlık..
'Alaca karanliklari' bile aydinlatmis siirin .
güzel yorumunu kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta